پرایدی برای همیشه

  • توسط مهدی سلفی
  • ژانویه 30, 2019
  • 0

پراید، دردانه پیر سایپا، بلای خانمان سوزصنعت و مردم ایران

در این روزهایی که فشار اقتصادی بروی بسیاری از مردم وجود داره ، از راه هایی که برای کم کردن فشار تورم و مشکلات اقتصادی سالها سرمایه خود رو که با خون دل جمع کردن رو، برای تهیه ماشین به حسابهای صنعت انحصاری تولید خودرو ی کشور که هر روز طرح های دلفریبی در رسانه های عمومی و دولتی منتشر میکنند، به امید خرید یک خودرو ارزان و کم هزینه تا چرخ زندگی خودشون رو در این روزگار سخت بگردانند، اما غافل از اینکه پولشون رو به سیاه چاله سیری ناپذیر این واحد های صنعتی بی مسئولیت و بی حساب کتاب میریزن و درگیر مشکلات بوجود آمده توسط طرح های فروش این شرکتها میشن.
یکی از پر حاشیه ترین شرکتهای این حوضه شرکت سایپا و جنجالی ترین محصولش یعنی پراید و انواع مدلهای اون هستش که نه تنها اصولا باید ارزان ترین محصول میبود آیا بزودی از محصولات لاکچری دنیا هم پیشی خواهد گرفت؟ در این مطلب تلاش میکنیم برخی مسائل و حواشی این محصول جنجالی رو برسی و نقد کنیم!

برای شروع کمی از تاریخچه پراید بدونیم بسیار مفید خواهد بود، پراید از سال 1372 توسط سایپا در بازار ایران عرضه شده و پس از 24 سال به پایان عمر خود نزدیک میشه ولی سالها پیش از این با همین شمایل به بازر جهانی معرفی شده بود.

سیر طبیعی صنعت خودرو در سراسر جهان به این ترتیبه که هر خودرو با یک یا دو مورد تغییر درطراحی پوسته خارجی یا به‌ روزرسانی، بیشتر از پنج سال در خط تولید باقی نمی‌مونه اما بیشتر خودروهای تولید داخلی در ایران، سالهاست که در کارخانه‌های خودروسازی کشور تولید می‌شوند، بدون کوچکترین تغییر فنی یا امنیتی و تنها با تغییرات ظاهری بسیار جزیی همچنان در بازار عرضه شده و با جان هموطنان بازی می‌کنند.

پراید چطور به بازار ایران وارد شد؟

شاید فکر کنید پراید از کره به ایران اومده اما در حقیقت این طور نیست. این خودروی جنجالی در واقع همان مزدا 121 است که در ابتدا در ژاپن تولید می‌شد و مدتی بعد با نام فورد فستیوا به بازار آمریکای شمالی راه پیدا کرد.

در آن زمان، مقصد اصلی این خودروی ارزان‌قیمت دانشجویی، بازار کشورهای آمریکای شمالی، استرالیا و ژاپن بود اما سازمان امنیت بزرگراه‌های آمریکا با وجود استقبال زیاد از این خودرو، جلوی تولید آن را گرفت. فورد فستیوا یا همان مزدا 121 در سال 1986 لقب ناامن‌ترین خودروی آمریکا را از آن خود کرد. در سال 1987 میلادی، تولید این خودرو به کیا موتورز رسید و به این ترتیب کره جنوبی به مقصد جدید آن تبدیل شد.

همزمان با شروع تولید این خودروی پرحاشیه در کیا موتورز، مزدا 121 چهره جدیدتری به خود گرفت تا کمی بار انتقادها مبنی بر ایمن نبودن را از روی دوش خود بردارد. تولید این خودروی مزدا تا سال 2002 در سه مدل دیگر ادامه داشت. در اوایل دهه 70 هجری شمسی، بزرگترین معامله کیا موتورز در آن سال‌ها انجام شد و پراید از کره به ایران آمد. تولید این خودرو در سال 2000 میلادی در کره جنوبی به پایان رسید و کیا ریو جای آن را گرفت و در سال 2001 میلادی، لیسانس این محصول به صورت رسمی به سایپا فروخته شد تا این شرکت خودروسازی ایرانی، به مدت بیش از دو دهه به تولید این خودروی بی کیفیت ادامه بدهد. جالب اینجاست که کیا ریو هم وارد بازار ایران شد و نسبت به پراید، خودروی بسیار موفق‌تر و متفاوت‌ تری بود.

تولید پراید، به صورت رسمی از سال 1372 در شرکت سایپا آغاز شد و این شرکت خودروسازی با ایجاد زنجیره‌ای از قطعه‌سازان فنی و با حمایت قطعه‌سازان بخش خصوصی، آن را با نام‌های نسیم (هاچ بک)، صبا (سدان)، سایپا 132، سایپا 131، سایپا 111، سایپا 141 و سایپا 151 (پراید وانت) در ایران عرضه کرد. از حق که نگذریم، این خودروی کره‌ای-آمریکایی ماشین بسیار کم خرجی بود و به راحتی تعمیر می‌شد و به همین دلیل به فروش خوبی دست پیدا کرد.

تا اینجا بخشی از تاریخچه ی پراید رو به قلم دوستان خوبمون از گجت نیوز (م. معصوم‌پور) با عنوان نگاهی به تاریخچه پراید در آستانه خداحافظی با پرفروش ترین خودروی ایرانی، که در تاریخ 06 تیر 96 منتشر شده بود رو خوندیم. تا بدونیم این خودرو از کجا به ایران راه پیدا کرد.

ولی ورود پراید به ایران شروعی برای کشتار ایرانیان در جاده ها بود، بطوری که رئیس سازمان پزشکی قانونی ایران در سال 1392، پراید را به عنوان رکورد دار وسایل نقلیه در کشته شدن سرنشینان خودرو معرفی کرد. بر اساس آمار این سازمان، 2 هزار و 454 نفر در این سال بر اساس تصادف رانندگی با این خودرو جان خود را از دست دادند و 13.6 درصد از تصادفات منجر به فوت به این خودرو اختصاص پیدا کرد. سازمان استاندارد ایران نیز خودروهای پراید، ام وی ام 110 و پژو 405 را به عنوان بی کیفیت ترین خودروهای داخلی معرفی کرده.
این درحالی هستش که اگر درساعات پایان کار مدیران این خودرو سازی ها یک نظر به پارکنیگ مدیرانشون بندازید، همگی حضرات خودرو های روز دنیا رو سوار میشن!

از این تاریچه درخشان بگذریم، به حال این روزهای خودروسازهای یکه تاز عرصه خودروسازی کشور برسیم… هر خودرو برای تبدیل شدن به یک خودرو از هزاران قطعه تشکیل میشه، ولی چرا میگن این خودرو ها ایمن نیستن یا پراید سال فلان کیفیتش بهتره و پراید سال بهمان آشغاله و … وقتی برسی کنیم میبینیم در سال فلان خودرو سازهای انحصار طلبمون داشتن با یک سری قطعه ساز کار میکردن و کارشون خوب بود ولی این قطعه سازها به دلیل بحران های اقتصادی و تحریمهای سالهای اخیر کشور یا بطور کامل منقرض شدن و یا به حال نیمه جون در اومدن و تنها دلیلش این بود که خودرو سازهای بزرگی مثل ایران خودرو و سایپا، یا پول قطعاتی که میخریدند رو پرداخت نمیکردند و یا بجای دستمزد از محصولات خودشون به قطعه سازها میدادن (برای مثال سمند سورن یکی از مشهور ترین این واحد های پولی بود)… این کار باعث از دست دادن نیروی کار قطعه سازها و بطور معدود از بین رفتن انگیزه و کیفیت کالای تولیدی میشد چون قطعه ساز درگیر فروش خودرو ای میشد الان که به دستش رسیده صفر محصوب نمیشه و از ارزشش به شدت کاسته شده، قطعه سازهای دیگه هم که از این شرایط نا راضی بودند دیگه با این خودرو سازها کار نکردند و مسئله بغرنج تر میشد به همین دلیل خودرو سازها خودشون شرکتهای قطعه سازهایی رو بوجود آوردن که با اهداف این خودروسازها همخوانی داشتن تولید ارزان با محصولات بی کیفیت محصولاتی به غایت خطرناک،

در همین زمان خودرو سازها قطعات باکیفیت تولید کننده های داخلی رو نمیخریدند درحالی که همون قطعه رو که تولید کننده داخلی به شریک خارجیش فروخته بود و تنها مارک تولید خارج خورده بود رو مجدد وارد میکردند تا بروی تولیدات خودشون ببندند با قیمتی به مراتب بالاتر و گزاف… ( البته خاطر نشان میکنم که خودروسازها از این که این قطعه تولیدی تولید کننده داخلی هستش اطلاع نداشتن)

بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *